Kunnen wij, in een wereld vol onzekerheid, haast, stress, streven naar rijkdom en perfectie, nog de schoonheid van eenvoud zien?

Kunnen wij, in een wereld vol onzekerheid, haast, stress, streven naar rijkdom en perfectie,  nog de schoonheid van eenvoud zien?  

Vorige week tijdens wandelcoaching liep ik met mijn coachee langs een boom waar een grote, stevige "tak" van de stam was afgespleten en we bleven hier even stil staan. Een gedeelte van de boom stond nog prachtig rechtop maar de stevig " tak"  was door de storm omgevallen maar groeide toch door.  Tijdens dit moment van bewust stilstaan bij deze boom zag mijn coachee dat deze boom symbool stond voor; loslaten, groei en de schoonheid van eenvoud.  In stilte liepen we verder, woorden waren overbodig.  

Vanmorgen kreeg ik een appje van mijn coachee; de boom was als een spiegel voor hem geweest. Een last was afgevallen, er was ruimte en licht voor terug gekomen.  Een vreugdedansje ging door mij heen! Dankbaar dat datgene wat ik heb geleerd, en nog steeds leer, mag delen.  Eind van de week wandelen we weer verder.

Hoe lijkt het jou om samen de rust en ruimte te vinden voor nieuwe ideeen en inzichten?